Select Language

Check Application Status
en

Resource Zone

สอบถาม คิด กระทำ กระทำซ้ำ

Jeff Havens

Rate 1 Rate 2 Rate 3 Rate 4 Rate 5 0 Ratings Choose a rating
Please Login or Become A Member for additional features

Note: Any content shared is only viewable to MDRT members.

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสมาชิกรุ่นเยาว์ที่สุดของแวดวงการอภิปรายระดับมืออาชีพ Havens เชี่ยวชาญเรื่องการมีทัศนพิสัยที่โดดเด่นไม่เหมือนใคร เขากล่าวว่า ไม่ว่าท่านจะประดิษฐ์ iTunes หรือกระเป๋าล้อลาก การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องของการถามคำถาม การตอบและจับสังเกตปฏิกิริยาของพวกเขาอยู่แล้ว ด้วยการปรับเปลี่ยนเพียงเล็กน้อย ท่านจะสามารถเห็นผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ได้ หัวข้อดังกล่าวนี้ได้รับการนำเสนอที่การประชุมประจำปี 2017

เราจะมาพูดถึงการสร้างนวัตกรรมใหม่และการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ เพิ่มประสิทธิภาพระบบ หรือในบางครั้ง สร้างผลิตภัณฑ์ โปรแกรม และกระบวนการใหม่ๆ ได้อย่างไร ต้องขอบคุณนวัตกรรมเราถึงมีสิ่งต่างๆ เช่นหลอดไฟ ไฟเบอร์ออปติกและหมวกเบียร์ ซึ่งพวกคุณบางท่านอาจยังไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก็ดีมากและช่วยให้คุณถือเบียร์ได้มากขึ้น และเราจะไปพูดถึงนวัตกรรมที่น่าอัศจรรย์ที่สุดตั้งแต่การคิดค้นวิธีหั่นขนมปังมา นั่นเป็นวลีอเมริกันและไม่ค่อยจะได้เรื่องเท่าไหร่ ผมหมายถึงว่าขนมปังก็เป็นสิ่งอัศจรรย์ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับต้องเป็นคนอัจฉริยะจึงจะคิดออกได้ว่าต้องหั่นมันก่อนเพื่อที่จะยัดใส่ปากคุณเข้าไปได้

เอาละ ทำไมคุณจึงต้องไปสนใจเรื่องนวัตกรรม เพราะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้คุณไม่เบื่อ ถ้าคุณไม่เคยลองอะไรใหม่ๆ คุณก็ทำอะไรซ้ำๆ ซากๆ อยู่เรื่อยไปทุกวัน ไปทำงาน พิมพ์อไรบ้าง ไปกินข้าวกลางวัน พิมพ์อะไรอีก กลับบ้าน ดูทีวี นอนร้องไห้ไป ทำซ้ำ นี่ไม่ใช่ชีวิตแบบที่เราต้องการ ดังนั้น นวัตกรรมจึงไม่ใช่แค่กลยุทธ์ทางธุรกิจเท่านั้น แต่เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้ชีวิตเรามีชีวิตชีวา นี่เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดที่จะช่วยให้เราทำงานอย่างกระตือรือร้นได้ในชีวิตของเรา

และก็ไม่ยากถ้าคุณไม่ได้อะไรไปเลยวันนี้ โปรดจำไว้ว่านี่คือนวัตกรรมไม่ใช่เรื่องยาก เราแค่ทำให้มันฟังดูยากเท่านั้นเองเพราะถ้าคุณเคยได้ยินคนอื่นพูดถึงเรื่องแบบนี้ คุณอาจเคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาบ้างว่า "ทุกอย่างที่คุณกำลังทำได้ดีตอนนี้ก็กำลังจะล้าสมัยไป โลกกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วกว่าที่เคย และถ้าคุณไม่ทำอะไรเลย การเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในอีก 18 วินาทีข้างหน้าจะทำให้บริษัทของคุณหมุนเคว้งและล่มสลาย ขอบคุณที่ฟัง ซื้อหนังสือของผม"

ผมเคยได้ยินคนพูดถึงนวัตกรรมแบบนี้ และมันก็ไม่ค่อยเข้าท่านัก มันน่ากลัว และความกลัวจะกระตุ้นให้เราทำหนึ่งในสองสิ่ง: สู้หรือหนี เราอาจจะต่อต้านแล้วพูดว่า "ผมจะไม่ทำ" หรือซ่อนแล้วรอให้มันหายไป และทั้งสองวิธีก็ล้วนไม่ดีทั้งนั้น มันเป็นปฏิกิริยาตอบรับและเราจำเป็นต้องใช้วิธีเชิงรุก ดังนั้น เมื่อเราฟังจบแล้ว คุณจะรู้ว่านวัตกรรมเป็นเรื่องง่ายและคุณมีทักษะต่างๆ ที่จำเป็นเพื่อที่จะทำมัน เพียงแต่ว่าคุณไม่ได้ไปสนใจมันเท่านั้น มันไม่ได้จำกัดไว้ให้กับคนอัจฉริยะเพียงไม่กี่คนเท่านั้น แต่มันอยู่ในดีเอ็นเอของเราและมันเป็นส่วนหนึ่งของทุกคน มีเพียงสามขั้นตอนที่คุณต้องทำ และแต่ละขั้นตอนก็ง่ายเหลือเชื่อ

ขั้นตอนหนึ่งในสามขั้นตอนของเราเพื่อคิดค้นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ออกมา: ถามคำถาม ทุกนวัตกรรมเริ่มต้นด้วยคำถาม ซึ่งมีเป้าหมายหนึ่งในสองสิ่ง: อาจเป็นการพยายามหาคำตอบให้กับปัญหา หรืออาจจะพยายามฉวยโอกาสที่มีอยู่ แต่คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าคุณมีเป้าหมายอะไร คุณเพียงแค่ต้องมีคำถาม หากไม่มีคำถาม นวัตกรรมก็ไม่สามารถเกิดขึ้นได้

และให้ผมยกตัวอย่างที่พวกเราทุกคนคุ้นเคย เพราะว่าทุกๆ คนได้ใช้มันในการเดินทางมา MDRT ล้อเลื่อนกระเป๋า คุณใช้ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมนี้ในระหว่างการเดินทางมาประชุมครั้งนี้และพวกเราทุกคนต้องขอบคุณ Robert Plath อดีตนักบินสายการบินนอร์ธเวสต์ที่สร้าง Rollaboard ครั้งแรกในโรงรถเมื่อปี พ.ศ 1987 [ภาพl] และก่อนที่เราจะดูลึกเข้าไป ผมอยากจะบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อที่พวกเราไม่ได้ไปจริงจังอะไรกับมันนี้จนถึงปลาย พ.ศ. 1980 ผมหมายความว่า ให้เรามาดูประวัติความเป็นมาของสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ เรามีวิทยุ (พ.ศ. 1890s) โทรทัศน์ (พ.ศ. 1920s) มนุษย์อวกาศ (พ.ศ. 1960s) . . และล้อกระเป๋า (พ.ศ. 1980s) มันควรจะสลับกันเราไปดวงจันทร์ก่อนที่เราจะทำล้อกระเป๋า เรามีล้ออยู่แล้วก่อนหน้านี้ แต่เราไปสนามบินพร้อมกระเป๋าที่ต้องยก แล้วก็ยกใส่ไว้บนรถเข็นที่มีล้อ เรามีล้ออยู่แล้ว เพียงแต่ไม่มีใครคิดที่จะเอามันมา "ติด" กับกระเป๋า

ยกเว้นว่าข้อมูลผิด สิทธิบัตรแรกที่ออกให้กระเป๋าล้อเลื่อนได้ย้อนกลับไปไกลมากในปี พ.ศ. 1887 แต่ไม่มีใครสนใจ เพราะสมัยนั้นการเดินทางที่นิยมมากที่สุดคือเรือ และล้อบนเรือที่โยกเยกไปมาตามคลื่นมหาสมุทรก็ไม่ใช่ความคิดที่ดี สิทธิบัตรที่สองของกระเป๋าล้อเลื่อนเกิดในปี พ.ศ. 1945 และนี่เป็นภาพของสิทธิบัตร [ภาพ] มีสองล้อแทนที่จะมีสี่ ด้ามจับเหมือนกับที่พวกเราใช้ แต่ด้ามจับอีกอันที่มีล้อ คงจะเหมาะกับคนที่มีแขนยาวหกฟุต สิทธิบัตรที่สามจดในปี พ.ศ. 1970 และเป็นสายจูงสุนัข ที่ไม่หยุดเมื่อคุณหยุดแล้ว และกระทบกับเท้าหลังของคุณข้า อันนี้มีการผลิตขายกันในร้านค้าแต่ก็ไม่แพร่หลาย ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีสายรัดข้อประเป๋าสุนัข

แล้วมันแตกต่างกันอย่างไรระหว่าง Rollaboard ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก กับอีกสามอย่างที่ไม่เป็นเช่นนั้น ทำไมมันถึงแพร่หลายแต่ที่เหลือไม่ ไม่ใช่ล้อ เพราะมีล้อหมด และเราก็ใช้ล้อใส่ของตั้งแต่ยุคหิน ล้อจึงไม่ใช่นวัตกรรมใหม่ เป็นที่ด้ามจับแบบยืดหดได้ ที่ช่วยให้คุณสามารถเดินไปรอบๆ ได้อย่างสะดวกสบายกับกระเป๋าเดินทางของคุณ และนั่นคือคำถามที่ Robert Plath ได้ถามตัวเองว่า: จะออกแบบกระเป๋าล้อเลื่อนที่ลากไปไหนมาไหนได้อย่างสะดวกได้อย่างไร นั่นไม่ใช่คำถามอัจฉริยะอะไร ผมไม่ได้หมายถึงว่าจะไปดูถูกคนคิดหรือ Rollaboard แต่ก็ไม่มีใครที่คิดคำถามนี้ไม่ได้ มันไม่ได้สลับซับซ้อนแต่อย่างไร

และนั่นก็เป็นความจริงของนวัตกรรมทุกอย่าง: iTunes-เป็นไปได้ไหมที่จะสร้างช่องทางดาวน์โหลดเพลงที่ถูกต้องตามกฎหมาย ที่จับถ้วยกาแฟ–มีอะไรที่จะช่วยไม่ให้มือต้องไปจับถ้วยกาแฟร้อนๆ ขณะดื่มกาแฟจากถ้วยกระดาษ แผนการมาร์แชลล์-เราจะหลีกเลี่ยงความผิดพลาดของสนธิสัญญาแวร์ซายและป้องกันไม่ให้เกิดสงครามโลกครั้งที่สามได้อย่างไร เรียลลิตี้โชว์โทรทัศน์-- คุณคิดว่าจะมีคนชอบดูคนโง่ในอ่างน้ำร้อนหรือไม่ เชื่อผม ถ้าความคิดเหล่านี้ใช้ได้ คุณก็สามารถคิดแบบเดียวกันได้

ถามคำถาม คุณต้องการเริ่มต้นทำเพียงแค่นั้น และถ้าคุณคิดคำถามที่ต้องการคำตอบไม่ได้แม้แต่หนึ่งคำถามจริงๆ แล้วละก้อ ผมก็ได้เตรียม 11 คำถามไว้ให้คุณแล้วเหมือนกัน อาจไม่เกี่ยวกับคุณทั้งหมด แต่รับประกันได้ว่าส่วนใหญ่จะเกี่ยวกัน

ตัวอย่างคำถามที่คุณเริ่มถาม

  1. มีอะไรน่าสนใจที่คู่แข่งทำอยู่ที่เราสามารถคัดลอกได้
  2. ถ้าธุรกิจหลักของเราขาดรายได้ไป เราจะสร้างรายได้อย่างไร
  3. อะไรที่ทำให้ลูกค้าของเรารู้สึกหงุดหงิดและเราจะแก้ไขอย่างไร
  4. เราเคยมีความคิดใดอะไรบ้างในอดีต ที่เราอาจจะนำกลับพิจารณาดูอีกครั้งได้
  5. เราจะปรับปรุงการให้ลูกจ้างอยู่กับเรานานๆ ได้อย่างไร
  6. เราจะทำอะไรได้เพื่อให้บริษัทของเราเป็นสถานที่ของคนมีทักษะสูงและมีทางเลือกมากมาย
  7. มีกระบวนการอะไรในแต่ละวันที่ทำให้ผมทำงานช้าลง และมีวิธีใดที่จะแก้ไขได้
  8. ผมต้องการให้บริษัทของเราทำอะไรที่เราไม่ได้ทำอยู่ในเวลานี้
  9. ถ้าผมมีงบประมาณไม่จำกัด ผมจะใช้มันอย่างไร
  10. ทักษะอะไรที่ผมไม่มีที่จะช่วยให้ผมก้าวไปข้างหน้าในอาชีพของผมได้

และสุดท้าย ใช้ได้กับเราทุกคนตลอดเวลา:

  1. ทำไมเราจึงทำในสิ่งที่เราทำและมีวิธีที่ดีกว่านี้หรือไม่

อีกครั้งหนึ่ง คำถามเหล่านี้ไม่ใช่คำถามที่ซับซ้อนอะไร ใครๆ ก็คิดได้ และผมก็แน่ใจว่าคุณสามารถคิดอะไรบางอย่างที่ผมคิดไม่ถึง ซึ่งหมายความว่าคุณกำลังสร้างสรรค์นวัตกรรมแล้ว และคุณจะยังทำต่อไปตราบเท่าที่คุณมีคำถาม

นั่นเป็นขั้นตอนที่หนึ่ง ตั้งคำถาม ขั้นตอนที่สองคือ คิดหาคำตอบ ซึ่งก็ชัดเจนอยู่แล้วหากคุณมีคำถามคุณต้องการคำตอบ คิดกันง่ายๆ แต่นี่เป็นจุดที่เรามักติดกับดัก นี่คือจุดที่นวัตกรรมและความคิดสร้างสรรค์สะดุดลงเสียส่วนใหญ่ ไม่ใช่เพราะเราไม่สามารถคิดเพราะเราทุกคนคิดเป็น เพียงแต่เราไม่ยอมคิด

และผมจะแสดงให้คุณเห็นว่าทำไม ผมต้องการให้คุณเอาโทรศัพท์หรือแล็ปท็อปหรือแท็บเล็ตออกมา—อะไรก็ได้ หยิบอุปกรณ์ออกมาสักอย่าง ผมต้องการให้คุณใช้มันทำงานอะไรสัก ตรวจอีเมล์ ดูเฟสบุ๊ก ดูวิดีโอ เล่นเกม ผมไม่สนใจเพียงแค่ให้ใช้ ผมจะพูดต่อไปเรื่อยๆ แต่ความจริง ด้วยความจริงใจ และไม่ผิด ผมต้องการให้คุณทำอะไรบางอย่างกับมือถือของคุณ ขณะที่ผมทำ ของผม ผมรู้ว่าไม่เคยมีใครให้คุณทำเช่นนี้ในระหว่างเรียน แต่ผมทำ เพราะเรากำลังจะดูว่าคุณทำได้ดีแค่ไหน ใช้เวลาประมาณ 90 วินาที หาอะไรที่คุณจะทำได้ภายใน 90 วินาที โอเคนะ เริ่มต้น

การลงนามใน Magna Carta เมื่อปี พ.ศ. 1215 ถือว่าเป็นเอกสารทางกฎหมายฉบับแรกที่จะให้เสรีภาพส่วนบุคคล แม้ว่าถ้าเราอ่านอย่างละเอียด มันก็ไม่ได้เป็นความจริงทั้งหมด นี่คือภาพของหมีแพนด้า [ภาพ] หัวจุกนมมีมานานหลายศตวรรษและมีบางครั้งก็ทำมาจากงาช้าง กระดูก ปะการัง เงิน ซึ่งก่อเกิดวลีที่ว่า "เกิดมาพร้อมกับช้อนเงิน" และยางสีขาว ซึ่งมีส่วนผสมของตะกั่ว ไม่ดีนักที่จะเอาใส่ปากทารก [ภาพ] เมื่อผมอายุ 15 ขวบ ขาขวาและข้อมือซ้ายของผมหักเนื่องจากอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์ ผมอยากโกหกและบอกพวกคุณว่า ผมกระโดดข้ามหุบเขาหรือหลบหนีตำรวจ แต่จริงๆ แล้วผมตกลงไปในคลอง ลากผมออกมาแล้วส่งกลับบ้าน แม้ว่าจะไม่ทำให้แฟนของผมพอใจ และคุณเชื่อไหมว่า คนแบบนี้ก็มีแฟนได้ [ภาพ] นั่นคือรูปผมเมื่ออายุ 15 พูดจริงๆ ใครๆ ก็มีแฟนได้ อย่ายอมแพ้ อย่างไรก็ตาม Abraham Lincoln ไม่เคยจะแพ้ใครในเกมมวยปล้ำชีวิต และนั่นก็เป็นความจริง [ภาพl] ชื่อเดิมของโซนี่คือ Tokyo Tsushin Kogyo KK นั่นเป็นความจริงและก็ออกเสียงยากด้วย [ภาพ] น้ำดองก็น่าตื่นตาตื่นใจพอๆ กับเตกีลา ถ้าคุณไม่เชื่อลองดูได้ ฟังคล้ายโกหก ผมรู้ แต่จริง [ภาพ] และถ้าคิดแล้วทำให้รู้สึกเปรี้ยวปาก ดูนี่ ตัวสลอธ [ภาพ] เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่สุด ผมอยากเป็นสลอธ

ตกลง คิดว่าพอแล้ว เอาเครื่องของคุณออกไปได้ และผมจะถามคำถามพวกคุณสองสามข้อ คุณคิดว่าคุณฟังที่ผมพูดรู้เรื่องไหม คุณคิดว่าที่คุณทำบนมือถือของคุณนั้นทำได้ดีแค่ไหน คุณรู้สึกว่าว่าคุณทำได้ดีทั้งสองอย่างหรือไม่

นี่เป็นเหตุผลที่ทำไมคนส่วนใหญ่จึงคิดว่านวัตกรรมเป็นเรื่องยาก ไม่ใช่เพราะว่าเราไม่ฉลาดพอที่จะคิดได้ดี เราทำได้ แต่เป็นเพราะเราโกหกตัวเอง เราทุกคนเชื่อว่าเราสามารถทำงานหลายๆ อย่างพร้อมกันได้ เราสามารถทำสองหรือสามหรือห้าอย่างพร้อมกันได้ และเราทุกคนกำลังโกหกตัวเอง เมื่อคุณกำลังทำงานอยู่กับบางสิ่งบางอย่างและถูกขัดจังหวะ คุณจะหยุดทำสิ่งแรก และหันมาสนใจสิ่งที่สอง จากนั้นกลับไปที่สิ่งแรก คุณไม่สามารถจะทำอะไรพร้อมกันสองอย่างได้ มีข้อยกเว้นข้อเดียวที่เราสามารถทำสองสิ่งได้ในเวลาเดียวกันคือ เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่ต้องใช้ความคิดมากนัก เราสามารถปล่อยให้มันทำไปเองได้ เช่น การออกกำลังกายบางประเภท การขับรถ เดินทอดน่อง และอาบน้ำ ในช่วงเวลาเหล่านี้เราใช้สมองส่วนที่เรียกว่า anterior cingulate cortex ของเรา ซึ่งทำการให้ความสนใจโลกแทนเราเพื่อให้เราสามารถยุ่งกับอีกเรื่องหนึ่งได้ นี่เป็นส่วนสมองที่ช่วยให้เรายังขับรถได้ขณะที่เราคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย และผมรู้ว่าคุณเคยเป็น เมื่อคุณตื่นจากภวังและพบว่าคุณได้ขับรถไปหกไมล์โดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย เป็นส่วนสมองที่ให้คุณคิดไปได้เรื่อยๆ ขณะที่คุณอาบน้ำอยู่ และเมื่อคุณคิดได้ บางครั้งคุณอาจจะถามตัวเองว่าใส่แชมพูแล้วหรือยัง สมองของเราส่วนนี้จะทำงานเมื่อมีสิ่งอื่นเข้ามากระตุ้น อะไรก็ได้ ตั้งแต่รูปร่างแปลกๆ ที่มุมหัวตา ไปจนถึงก้มลงส่งข้อความบนมือถือ ซึ่งเป็นเหตุผลว่า ทำไมการส่งข้อความขณะขับรถจึงอันตรายมาก เพราะ Autopilot ถูกปิดใช้งานไป

ซึ่งหมายความว่าถ้าคุณต้องการจะเร่งความเร็วขึ้น คุณต้องชะลอตัวลง มันฟังดูขัดแย้งกัน แต่ก็เป็นความจริง ความคิดที่ดีที่สุดของคุณจะมาในช่วงเวลาที่คุณอยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร หรือขณะพูดคุยเรื่องยุ่งๆ อะไรกับใครสักคน ที่ช่วยให้คุณเกิดปิ๊งอะไรขึ้นมาได้แบบที่คุณได้รับกันที่นี่ ซึ่งก็เป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเราจึงจัดการประชุมประจำปีกัน

ดังนั้น ขั้นตอนที่หนึ่ง: ค้นหาคำถาม ขั้นตอนที่สอง: คิดหาคำตอบ ขั้นตอนที่สาม: ทำสิ่งที่คิด แค่นั้นแหละ ง่ายมาก พูดแล้วอายปาก แต่ก็มีแค่นั้นเอง และนี่เป็นส่วนที่น่าคิดเราทุกคนสามารถทำงานเข้าสู่เป้าได้เมื่อเรารู้ว่าเป้าหมายคืออะไร มองจากแง่นี้ จริงๆ แล้วมันไม่มีความแตกต่างระหว่าง "ทำธุรกิจ" ซึ่งเราต้องทำงานและ "คิดค้นนวัตกรรมใหม่ๆ" ซึ่งก็ต้องทำงานเหมือนกัน เพียงแต่งานที่คุณทำอาจแตกต่างออกไป แต่ขั้นตอนการทำงานก็เหมือนกัน และคุณได้ทำแบบนี้ตลอดเวลา

คุณนวัตกรรมบ้าน ชีวิตครอบครัว และชีวิตสมรสของคุณตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นปัญหาหรือโอกาสที่เกิด "เราจะเก็บเงินมากพอไว้ใช้ยามเกษียณอายุอย่างไร" "เราควรย้ายไปรับงานใหม่หรือไม่" คุณมีคำถามเหล่านี้ คุณคิดถึงแนวทางแก้ไข นั่นคือนวัตกรรม คุณทำอยู่ทุกวัน และมันไม่แตกต่างกับการทำงาน อันที่จริงแล้ว สิ่งเดียวที่ทำให้คุณหยุดไม่สามารถสร้างประดิษฐดีๆ ผมรู้ว่าคุณมีคำถามและคุณมีคำตอบ สิ่งเดียวที่ขวางกั้นระหว่างคุณและการทำให้เกิดขึ้นคือ คุณได้คิดถึงการลงมือทำกันหรือเปล่า ถาม. คิด. กระทำ. กระทำซ้ำ นั่นคือทั้งหมด และคุณสามารถทำมันได้หมด

ถาม. คิด. กระทำ. กระทำซ้ำ นั่นคือทั้งหมดนี้ และใครจะไปรู้ได้ บางทีนวัตกรรมใหม่อาจจะออกมาจากคุณเองแทนที่จะมาจากมืออาชีพ ผมไปเรียนที่วิทยาลัยเพื่อจะเป็นครูสอนภาษาอังกฤษชั้นมัธยมปลาย ซึ่งผมได้วางแผนที่จะทำตลอดไป และตลอดไปของผมอยู่ได้นานแค่สองปี เมื่ออายุ 24 ปี ผมก็ยังคงสอนอยู่และต้องเผชิญกับคำถามที่บางคนในพวกคุณอาจเคยประสบมาก่อน: แล้วตอนนี้ผมจะทำอะไรต่อดี เป็นเวลาสองปี ผมไม่ได้คำตอบที่ดี แต่ผมต้องการเงิน ดังนั้น ผมจึงทำงานเท่าที่ผมจะหาได้ ผมเขียนบทความอิสระ สอนภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ และละตินให้เด็ก และใช้เวลาประมาณ 14 เดือนในวันสุดสัปดาห์ของชีวิตเล่นกลองบนถนน Nashville ขณะที่แต่งตัวเป็นไก่ ผมเคยเป็นแบบนั้นจริงๆ ไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาเล่า [ภาพ] ในภาพที่ไหนสักภาพที่ผมตัดสินใจเล่นเป็นตัวตลกและเริ่มได้รับค่าตอบแทน และในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ชีวิตก็เป็นแบบนั้น นักเขียนอิสระ ครูสอนเด็ก นักตัวตลก นักตีกลองไก่ นั่นคือช่วงกลางอายุ 20 ของผม

หลังจากนั้น เมื่อทศวรรษที่แล้ว ผมไปที่ห้องแสดงสินค้าขององค์กรหนึ่งเพื่อพยายามหางานทำในฐานะนักบันเทิงขององค์กร และเป็นโอกาสแรกที่ผมได้พบกับนักวิทยากรนักธุรกิจที่กำลังพูดอยู่ หลังจากนั้น ผมก็ถามคำถามนี้กับตัวเองว่า: ผมจะควบรวมความบันเทิงในการแสดงตลกกับการเรียนรู้ประเด็นสำคัญๆ ขององค์กรได้หรือไม่ และจากคำถามนี้ และคำตอบต่างๆ ของผม ทำให้ได้หัวข้อที่แตกต่างกันหลายหัวข้อ ตอนนี้ ผมสามารถยืนอยู่ที่นี่และพูดคุยเกี่ยวกับการสร้างสรรค์และนวัตกรรมได้มากขึ้น เผื่อว่าพวกคุณจะลืมไป ผมเคยเล่นกลองโดยแต่งตัวเหมือนไก่ ไม่ใช่สิ่งที่จะเห็นกันในใบสมัครงานของนักวิทยากรนักธุรกิจ หรือภาพลักษณ์ของบุคคลที่ดูเหมือนว่าจะไปไหนได้ไกลในชีวิต

คุณอาจไม่ทราบว่าความคิดของคุณจะนำคุณไปที่ใด แน่นอนผมเองก็ไม่ได้รู้ ผมฝันอย่างไรก็คงฝันไม่ได้ว่า ผมจะมายืนอยู่ต่อหน้าพวกคุณทำในสิ่งที่กำลังทำอยู่ แต่แม้ว่าผมไม่ได้คาดฝันไว้ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้ก็คือ: ตราบเท่าที่คุณยังคิดอยู่ ตราบเท่าที่คุณยังคงถามคำถาม และสร้างแรงจูงใจให้ตัวเองไปทำ หลังจากที่ได้ให้เวลาในการค้นหาคำตอบของคำถามเหล่านั้น" อนาคตของคุณจะเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดที่น่าสนใจยิ่ง สิ่งที่คุณไม่คิดไม่ฝันมาก่อน สิ่งที่จะเปลี่ยนชีวิตธุรกิจของคุณ และไม่แน่ อาจเปลี่ยนแปลงโลกก็ได้

Jeff Havens, จบการศึกษาฟีเบต้าแคปป้าจากมหาวิทยาลัย Vanderbilt มีความเชื่อมั่นว่าการทำให้การศึกษาเกิดความสนุก เป็นการเรียนรู้ที่เร็วที่สุด ถูกที่สุด และมีประสิทธิภาพมากที่สุดในการสร้างวัฒนธรรมที่ผู้คนจะมีความกระตือรือร้นและมีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ความสามารถในการสอนในรูปแบบที่สนุกสนานอย่างมีคุณภาพสูงที่ไม่เคยมีปรากฏมาก่อน ทำให้เขาได้ลูกค้าที่กลับมาหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกคนล้วนชื่นชมในความยืนหยัดของเขาที่ว่า การศึกษาเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เราปรับปรุงทุกอย่างให้ดีขึ้นได้ และเราล้วนจะปรับปรุงได้ดีกว่าและเร็วกว่าถ้าเราจะสนุกในระหว่างการเรียนรู้ Jeff ได้พบกลุ่มผู้ฟังในรัฐบาล สถาบันการศึกษา ธุรกิจขนาดเล็ก และบริษัทที่ติด Fortune 50 หลายรายในขณะที่ยังคงเป็นเพียงสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในวงการนักวิทยากรมืออาชีพ

 

{{GetTotalComments()}} Comments

Please Login or Become A Member to add comments